عامل بیماری حصبه چیست؟

عامل بیماری حصبه یا ویروس حصبه، ویروس واریسلا زوستر (Varicella zoster virus) است. این ویروس عامل اصلی بیماری‌های حصبه و آفت زخمهای زوستر (شینگلز) است. ویروس حصبه یک ویروس DNA موجب بیماری‌های عفونی است که به صورت انتقال از طریق تماس مستقیم با ترشحات تنفسی از طریق عطسه، سرفه، گفتگو، و همچنین تماس مستقیم با زخم‌های پوستی متصل به بیمار منتقل می‌شود.

ویروس حصبه در افراد آلوده عامل اصلی عفونت‌های حصبه و آفت زخمهای زوستر است و می‌تواند به سادگی به سایر افرادی که از قبل تحت تماس قرار دارند، منتقل شود. بیماری حصبه بیشتر در کودکان رخ می‌دهد، اما بزرگسالان نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند. پس از ابتلا به بیماری حصبه، ویروس در بدن باقی می‌ماند و ممکن است در دوران بزرگسالی به شکل بیماری آفت زخمهای زوستر بازگردد.این مقاله در گوارش کودکان به منظور بررسی عامل بیماری حصبه ارائه می‌شود.

علائم بیماری حصبه

بیماری حصبه عموماً با علائم آشنا و قابل تشخیصی همراه است. برخی از علائم و نشانه‌های بیماری حصبه عبارتند از:

طاسی‌های قرمز و خارش‌دار:

 بیماری حصبه با ظهور طاسی‌های قرمز و خارش‌دار روی پوست شروع می‌شود. این طاسی‌ها در طول زمان به حبه‌های آبدار تبدیل می‌شوند.

ظاهر شکلهای حصبه‌ای:

 حبه‌های آبدار تبدیل به شکلهای حصبه‌ای می‌شوند که در قسمت مرکزی آنها کاهش می‌یابد و پوست پیرامونی آنها قرمز می‌شود.

تب:

 بیماران مبتلا به حصبه ممکن است تب داشته باشند، که معمولاً با افزایش تعداد حصبه‌ها همراه است.

خستگی و ناراحتی عمومی:

 بیماران ممکن است احساس خستگی، بی‌خوابی و ناراحتی عمومی کنند.

سردرد:

در برخی موارد، سردرد نیز همراه با بیماری حصبه دیده می‌شود.

عدم اشتها:

بیماران ممکن است عدم اشتها و کاهش اشتها را تجربه کنند.

علائم تنفسی:

در برخی از موارد، بیماران ممکن است علائم تنفسی مانند سرفه، عطسه و گلو درد داشته باشند.

عامل بیماری حصبه چیست؟

انواع حصبه

بیماری حصبه، توسط ویروس واریسلا زوستر (Varicella zoster virus) ایجاد می‌شود. این ویروس عمدتاً در دوران کودکی منتشر می‌شود و عفونت حصبه معمولاً یکبار در زندگی اتفاق می‌افتد. در ادامه انواع حصبه را توضیح می‌دهیم:

حصبه کودکان (Varicella):

 حصبه کودکان یا حصبه تندرو، شکل رایج ترین و شناخته شده ترین نوع حصبه است. علائم آن شامل خارش و طبقه‌بندی قرمز روی پوست، که به تدریج به حبه‌های پر از مایع تبدیل می‌شوند، است. این نوع حصبه معمولاً در کودکان از سن 1 تا 9 سال رخ می‌دهد.

حصبه بزرگسالان (Herpes zoster):

 حصبه بزرگسالان یا زوستر (Zoster) نوع دیگری از حصبه است که در افرادی که در گذشته حصبه کودکان را داشته اند، رخ می‌دهد. ویروس حصبه در این افراد به خواب در می‌آید و سال‌ها بعد به شکل حصبه بزرگسالان بازمی‌گردد. علائم آن شامل درد و سوزش سوزن‌زخم‌ها و حبه‌های حاوی مایع در یک منطقه مشخصی از بدن است. این حصبه معمولاً در افراد بالغتر از 50 سال رخ می‌دهد و احتمال بروز عوارض مانند عرق سرد، درد عصبی مزمن (پوسته‌های عصبی) و نقایص بینایی نیز وجود دارد.

راهکار هایی جهت پیشگیری از بیماری حصبه

برای پیشگیری از بیماری حصبه، می‌توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:

واکسیناسیون:

 بهترین راه برای پیشگیری از بیماری حصبه، استفاده از واکسین های موجود است. واکسین‌های حصبه، که معمولاً در ترکیب با واکسین‌های سایر بیماری‌های کودکی مانند تتانوس و دیفتری روتی استفاده می‌شوند، به طور معمول در دو دز از طریق تزریق عضلانی به کودکان عرضه می‌شوند. واکسین حصبه نه تنها به کودکان بلکه به بزرگسالان نیز توصیه می‌شود.

اجتناب از تماس با افراد مبتلا:

 اگر شما یا فردی در محیط شما بیمار حصبه است، سعی کنید تا زمانی که حصبه بهبود یابد، از تماس مستقیم با آن فرد خودداری کنید. این شامل تماس بدنی مستقیم و تماس با اشیاء مشترک مانند لباس، حوله و وسایل شخصی است.

رعایت بهداشت دست:

شستشوی منظم و صحیح دست‌ها با آب و صابون به مدت حداقل ۲۰ ثانیه می‌تواند به شما کمک کند تا ویروس را از بین ببرید. مخصوصاً پس از تماس با افراد مبتلا به حصبه یا پس از لمس حصبه‌ها باید دست‌ها را بشویید.

رعایت بهداشت تنفسی:

در صورتی که شخصی بیمار حصبه باشد، باید تا جای ممکن از عطسه و سرفه در معرض دیگران پرهیز کند. استفاده از دستمال یا کاغذ دفع عطسه و سرفه، یا پوشیدن ماسک صورت می‌تواند به کاهش انتشار ویروس کمک کند.

تقویت سیستم ایمنی:

حفظ سیستم ایمنی قوی از طریق تغذیه سالم، استراحت کافی، و ورزش منظم می‌تواند به شما کمک کند تا در برابر بیماری‌های عفونی از جمله حصبه مقاومت کنید.

اگر شما یا کسی در اطرافتان به بیماری حصبه مبتلا شده است، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید و اقدامات مناسب را برای پیشگیری و درمان انجام دهید.

درمان بیماری حصبه

درمان بیماری حصبه عموماً شامل مراقبت‌های خانگی و تسکین علائم است. در ادامه تعدادی از روش‌های درمانی برای بیماری حصبه ذکر شده است:

آرامش و استراحت:

استراحت کافی و آرامش به بدن کمک می‌کند تا با عفونت مقابله کند و از خود بهبودی بیشتری داشته باشد.

مراقبت از پوست:

 از خارش پوستی ناشی از حصبه و جلوگیری از خراشیدن حبه‌ها باید اجتناب شود. پوست باید تمیز و خشک نگه داشته شود. ممکن است استفاده از لوسیون‌ها و کرم‌های ضدخارش موضعی تسکین بیشتری به بیمار بدهد.

داروهای ضدویروسی:

در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای ضدویروسی مثل آسیکلوویر یا والاسیکلوویر را تجویز کند. این داروها می‌توانند مدت زمان بیماری را کوتاه کنند و شدت علائم را کاهش دهند. بهتر است در مورد مصرف این داروها با پزشک خود مشورت کنید.

آنتی‌هیستامین:

 در صورت وجود خارش شدید، استفاده از داروهای ضدتبهکار مانند آنتی‌هیستامین‌ها می‌تواند تسکین بیشتری به بیمار بدهد. با این حال، قبل از مصرف هر دارویی باید با پزشک خود مشورت کنید.

آنتی‌پیرتیک‌ها:

در صورت بروز تب و عدم راحتی، ممکن است پزشک داروهای ضدتباش و ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند پاراستامول یا ایبوپروفن) را تجویز کند.

پیشگیری از عفونت ثانویه:

 برای جلوگیری از عفونت‌های ثانویه، باید از خراشیدن حبه‌ها خودداری شود و همچنین باید پوست را تمیز نگه داشت و از عفونت باکتریایی جلوگیری شود.

عامل بیماری حصبه چیست؟

عوارض حصبه

حصبه، علاوه بر علائم اصلی خود، می‌تواند عوارضی نیز داشته باشد. در ادامه، برخی از عوارض حصبه را ذکر می‌کنیم:

عفونت ثانویه:

 حصبه ممکن است باعث ورود عفونت‌های باکتریایی به لکه‌های بالدار شود. این عفونت‌ها می‌توانند باعث تشدید التهاب و خطر عفونت‌های مزمن شوند.

عفونت پوستی:

 خراشیدن و خرماکردن حبه‌های حصبه می‌تواند باعث ورود باکتری‌ها به پوست شود و عفونت پوستی را ایجاد کند. این عفونت ممکن است نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک داشته باشد.

التهاب پوستهای عصبی:

 در برخی موارد، حصبه می‌تواند باعث التهاب پوستهای عصبی شود که با درد شدید همراه است. این عارضه با نام “عصب‌زگی” شناخته می‌شود و معمولاً در حصبه بزرگسالان رخ می‌دهد.

عوارض چشمی:

 در برخی از موارد، حصبه می‌تواند تشنجات چشمی مانند التهاب کراتیت (التهاب قرنیه) و ایروآیتیس (التهاب غشاء داخلی چشم) را ایجاد کند. این عوارض ممکن است منجر به نقایص بینایی موقت یا دائمی شوند.

عوارض نادر:

برخی عوارض نادرتر مانند التهاب مغز و استخوان‌ها نیز در برخی افراد گزارش شده است. این عوارض بسیار نادر هستند، اما در صورت بروز آنها نیاز به مراقبت و درمان تخصصی دارند.

بهتر است در صورت بروز عوارض مشکوک یا نگران کننده، با پزشک خود مشورت کنید. او می‌تواند شما را راهنمایی کند و در صورت لزوم درمان مناسب را تجویز کند.

No comment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *