بیماریهای التهابی روده

دکتر عزیزالله یوسفی فوق تخصص گوارش کودکان


بیماریهای التهابی روده در واقع شامل دو گروه از بیماریهای التهابی مزمن میباشند كه تحت عنوان كولیت اولسرو و بیماری كرون شناخته میشوند.دو پیك سنی شروع بیماری 10 تا 20 سالگی و 50 تا80 سالگی وجود دارد. در 25 درصد بیماران شروع علائم قبل از 20 سالگی میباشد. در طی سال های اخیر شیوع بیماری در سنین خیلی پایین افزایش پیدا كرده است.به طوریكه حتی شروع بیماری از سن یكسالگی نیز گزارش شده است. و در افرادی كه در سنین پایین مبتلا به بیماری میشوند درگیری كولون شایع تر است. در ایجاد بیماری های التهابی روده عوامل محیی و ژنتیکی دخالت دارند.


براساس سن شروع بیمار به چند گروه تقسیم میشوند:

  1. نوع بالغین
  2. نوع كودكان كه قبل از 17 سال شروع میشود.
  3. نوع زودرس كه قبل از 10 سال شروع میشود.
  4. خیلی زودرس كه قبل از 6 سال شروع میشود.
  5. نوع شیرخواران كه قبل از 2 سال شرو میشود.
  6. نوع نوزادان كه قبل از 1 ماه شروع میشود.


كولیت اولسرو:

یك بیماری التهابی روده است كه تنها درگیری روده بزرگ ایجاد میكند. در مواردیكه درگیری محدود به ركتوم باشد پروکتایتیس نامیده میشود.و در صورتی كه تمام قسمت های كولون درگیر باشد پان کولیت نامیده میشود.50 تا 70 درصد از كودكان درگیری به صورت پان كولیت میباشد در حالیكه در بالغین درگیری پروكتوكولیت شایع تر است.به طور كلی كولیت اولسرو یك بیماری مزمن میباشد كه فرد برای تمام عمر درگیر است و تأثیر زیادی در كیفیت زندگی بیمار و مسائل روحی بیمار دارد.


پاتوفیزیولوژی:

كولیت اولسرو یك بیماری التهابی غیر اختصاصی با اتیولوژی نامشخص میباشد كه دوره های بهبودی وشعله ور شدن های مكرر وجود دارد.تغییرات ایمیونولوژیک متعددی در این بیماری ایجاد میشود.

  1. به طور نرمال درلامینا پروپریا یك سری سلول های T وحود دارد كه در بیماران این سلول خاصیت سیتوتوکسیک برعلیه سلول های اپی تلیال كولون پیدا میكنند و ثانویه به این افزایش،تجمع سلول های B و پلاسماسل ها را داریم كه منجر به افزایش تولید IqG و IqE میشود.
  2. وجود آنتی بادی بر علیه سلول های مخاط كولون
  3. در تعداد كمی از بیماران آنتی بادی برعلیه عضلات صاف روده بزرگ ایجاد میشود.
تغییرات میكروسكوپی بیماری به صورت انتشار سلول های التهابی در ال مینا پروپریا،شاخه شاخه شدن کریپت ها و آتروفی ویلوس ها میباشد.


اتیولوژی کولیت اولسرو:

  1. ژنتیك
  2. واكنش های ایمنی
  3. فاكتورهای محیطی
  4. مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
  5. كمبود ویتامین A و E
  6. استرس های روحی
  7. فاكتور های میكروبی


اپیدمیولوژی:

بروز سالانه بیماری 10 تا 12 مورد به ازای هر صدهزار نفر جمعیت و شیوع بیماری 35 تا 100 مورد به ازای هر صدهزار نفر میباشد.بیماردی در سفید پوستان شایع تر از سیاه پوستان است و در خانم ها كمی شایع تر از آقایون است.


علائم بیماری:

مهمترین علائم بیماری ناشی از درگیری روده میباشد كه به صورت خونریزی از مقعد، دفع بلغم، تكرر در دفع، تکرر در دفع مدفوع،درد قسمت های تحتانی تحتانی شكم، گاهی اسهال و تب میباشد.علائم خارج گوارشی بیماری به صورت یووئیت، اریتم ندوزوم، پیودرما گانگرونوزوم، پلوریت و اسپوندلیت آنکیلوزان می باشد.


تشخیص كولیت اولسرو:

تشخیص بیماری با كولونوسكوپی و نمونه گیری داده میشود. بررسی آزمایشگاهی جهت رد سایر علل و كمك كننده است. بررسی ماركرهای سرولوژیك جهت تشخیص كمك كننده میباشد. اقدامات رادبولوژی جهت بررسی عوارض احتمالی مثل فیستول، درگیری روده باریك، وجهت افتراق كرون از كولیت اولسرو كمك كننده میباشد.


درمان:

درمان براساس مرحله بیماری (فعال،خاموش)، شدت بیماری (خفیف،متوسط،شدید) و محل درگیری (ركتوم،كولون نزولی و یا تمام كولون) مشخص میشود.

به طور كلی درمان اولیه با كورتیكواستروئید ها، ضدالتهاب ها مثل سولفا سالازین و ژریم غذایی حمایت های روحی میباشد. در مواردی كه پاسخ به درمان دارویی داده نشود و یا عوارض بیماری مثل سوراخ شدن روده اتفاق بیافتد از درمان جراحی استفاده میشود.